Nog even terugkomen op een aardig opiniestukje van nota bene Willem Aantjes in het Volkskblad van afgelopen vrijdag. Deze oud postbode voor het Derde Rijk publiceerde een stukje over een van de grootste prutsers in de Nederlandse politiek, Mevrouw R. Verdonk.
Als voormalig gevangenisdirecteur denkt Verdonk dat haar wil wet is. Zij schijnt nog steeds geen enkel besef te hebben van het gegeven dat ontworpen wetten ook moeten voldoen aan allerlei eisen en verdragen. Door deze naïviteit zijn nu al bijna drie wetten met terugwerkende kracht onderuitgehaald door een rechter. Het gaat om de wet waarin bepaald wordt dat mensen die hier voor een huwelijk heenkomen, verplicht een inburgeringscursus moeten volgen. Daarnaast een wet die een inkomenseis stelt aan gezinsvorming. En een wet die de minimumleeftijd om te trouwen voor migranten regelt.
Al deze wetten hebben te maken met het zuurder maken van het leven van migranten, de belangrijkste specialisatie van Verdonk. De eerste twee zijn inmiddels door de rechter naar de prullenbak verwezen, de derde bijna. De oetlul Henk Kamp van de VVD beweerde meteen dat de rechters te links waren. Een lompe, populistische uitspraak, want het ligt gewoon aan de domheid van Verdonk, die tijdens het maken van deze wetten door zowel collega-ministers, fractiegenoten als eigen ambtenaren werd gewezen op het feit dat deze wetten slecht in elkaar zaten. Ze waren namelijk in strijd met andere wetten, en met bepaalde grondrechten. Kortom prutswerk, weggegooid geld en weggegooide tijd.
Verdonk trok zich hier niets van aan. Aantjes citeert haar in zijn stukje: “Ik zei altijd tegen mijn ambtenaren: ga er maar van uit dat het kan. We merken wel als het niet kan.“
Zelfs een aap zou dan nog even nadenken en een betere tekst schrijven, maar de oerlompe Verdonk dreef gewoon haar zin door. En inmiddels staat dus waardeloze prutser dus op 18 zetels in de peilingen. Ik heb het al eerder gezegd: dit hele land is stapelgek aan het worden.
