Zie je ergens belhuizen, dan gaat de buurt achteruit. Aldus de bestuurders van de grote steden. Vandaag in Trouw een artikel waarin de strijd wordt aangebonden met deze broeihaarden van overlast, tenminste, dat wil men ons doen geloven. Er gebeuren wel eens illegale zaken in en rond belhuizen. Dat is natuurlijk niet de bedoeling. Maar waarom moeten nu ineens alle belhuizen worden aangepakt, willen grote steden het liefst van deze onrusthaarden af en worden ze steeds strenger behandeld?
De volgende zin uit het artikel maakt dit duidelijk.
Voor buurtbewoners is een belhuis volgens gemeentelijke stukken ’overlastgevend’ vanwege bezoekers die rond de zaak blijven hangen.
Daar gaat het dus om: klagende buurtbewoners, omdat mensen uit die belhuizen wel eens op straat staan. Dat gaat natuurlijk alleen maar meer gebeuren, ook met cafees, want je mag nergens meer roken. Daar komt nog bij dat de bellers in belhuizen voornamelijk enge buitenlanders zijn, wat de situatie er natuurlijk helemaal levensbedreigend op maakt. Bestemmingsplannen worden u zelfs gewijzigd, om de belwinkels grondig uit te kunnen roeien.
Maar wat gebeurt er nu eigenlijk in die belhuizen, afgezien van illegale activiteiten die natuurlijk aangepakt moeten worden?
Een bezoeker die in het artikel aan het woord komt, zegt dat het een ontmoetingsplek is, waar mensen komen chatten, praten, emailen, bellen en relaxen.
En dat moet natuurlijk stevig worden aangepakt! Die mensen moeten zich aanpassen aan de Hollandse cultuur, en gezellig in hun huiskamers blijven, dan bezorgen ze minder overlast.
Bah, wat een kneuterigheid!
Categorie: controlestaat, nieuws
