Oranje patsers naar Afrika (2)

Toch nog even terugkomen op de Oranje patsers die luxe villa’s gaan aanleggen in het straatarme Mozambique, en dit presenteren alsof ze met een soort Afrikaanse Vogelaar-wijk bezig zijn.

Uiteraard was het slechts een kwestie van tijd voor het eerste schandaal naar boven kwam. Het flutblad HP de Tijd heeft ontdekt dat het koloniale duo Maxima en Alexander enkele lokale bobo’s heeft omgekocht met een gratis huis, en dit via een Zuidafrikaanse projectontwikkelaar hebben geregeld. Dit om deze lokale bobo’s gunstig te stemmen.

Waarom moeten deze mensen gunstig gestemd worden? Gaan de Oranje’s eigenlijk belasting betalen daar? Hoeveel milieuschade is er inmiddels aangericht? Ondanks de komkommertijd heeft de SP, die helaas de ontmanteling van de monarchie niet meer in haar programma heeft staan, hier kamervragen over gesteld. Die zijn nog niet beantwoord.

Het is natuurlijk goed mogelijk dat het verhaal van HP de Tijd niet klopt, want dit rechtse kloteblad bevindt zich tot mijn grote plezier in financiële problemen, dus mogelijk is het een stunt waarmee men hoopt nog wat extra exemplaren van dit armzalige vod te kunnen verkopen.

Maar misschien ook niet. We wachten af!

A-sociale woningbouwers

Tussen woningcorporatie De Veste uit Omme en de staat woedt een interessante juridische strijd, met mogelijk ingrijpende gevolgen voor huurders. “De Veste” wil voor de rechter de status van vastgoedinvesteerder afdwingen, om zo beter te kunnen concurreren op de woningmarkt. Als De Veste deze zaak wint, zullen er meer corporaties volgen, wordt de sociale woningbouw in Nederland verder ondergraven en vindt er in feite diefstal plaats van publiek geld.

De meeste sociale woningbouwverenigingen zijn door de overheid in het recente verleden (deels) verzelfstandigd. Zij blijven echter gebonden aan bepaalde wettelijke eisen, waardoor de ’sociale opdracht’ van de corporaties afgedwongen kan worden door de overheid. Bovendien moet De Veste, net als andere corporaties, vennootschapsbelasting betalen, en dat willen ze natuurlijk niet. Daarnaast missen ze de fiscale voordeeltjes die vastgoedinvesteerders wèl hebben.

Slaagt ‘De Veste’ er als eerste in onder het ‘overheidsjuk’ vandaan te komen door uit het corporatiebestel te stappen, dan volgen er ongetwijfeld meer en zijn de corporaties nauwelijks meer gebonden aan het investeren in achterstandswijken. Huren kunnen worden verhoogd en sociale woningbouw zal verder in het slop raken. Een voor De Veste positieve uitspraak kan rampzalige gevolgen hebben voor de sociale woningmarkt.

Interessant is verder wat er gebeurt met het enorme vermogen van de woningcorporaties, als de rechter het groene licht geeft om uit het bestel te stappen. Woningcorporaties bezitten miljarden euro’s, en dit is voor een groot deel gemeenschapsgeld. Stapt De Veste uit het corporatie-bestel, dan komt dit in feite neer op een omvangrijke diefstal-operatie, of netter gezegd: vernietiging van publiek kapitaal, in het geval van De Veste 140 miljoen euro. Jan Sinke van De Veste bevestigt dit in een interview in het FD van 25 juli, waarin hij zegt: “Uiteindelijk gaat het om de vraag van wie het vermogen is: van de corporatie of van de overheid.’

De poging van ‘De Veste’ om uit het bestel van corporaties te treden, is uiteindelijk te wijten aan het beleid van de overheid zelf. Die heeft de verzelfstandiging van de sociale woningbouwverenigingen aangemoedigd. Deze corporaties zijn steeds commerciëler gaan werken, gingen zich huisvesten in steeds luxere panden en de bestuurders gingen topsalarissen verdienen. Nu willen ze volledig kunnen concurreren met vastgoedbedrijven en pensioenfondsen, met twee miljoen woningen als inzet. Het grote geld lonkt!

De Hoge Raad zal zich in september over de zaak uitspreken. De Veste heeft al laten weten desnoods tot het Europese Hof te gaan om haar gelijk te halen.

Doemdenken

Consumentenvertrouwen stort in, consument in zak en as, ziet het niet meer zitten, etcetera. Geen krachtterm is voor de media ineens te wild om de sombere stemming van de burger te typeren. Er wordt minder gekocht, en meer gespaard. Terwijl zowel de paus, Balkenende, koningin Beatrix als linkse ecologen deze ontwikkeling juist toejuichen – zij waarschuwen immers al jaren voor de overdadige luxe en decadentie in het westen – is het nu weer niet goed.

“De consument zit diep in de put” is de titel van een artikel in de Volkskrant, waarin de psyche van de consument geanalyseerd wordt door mensen die ervoor gestudeerd hebben.

Een van die mensen is Lydia Geijtenbeek van het CBS. Zij poneert op de economie-pagina de volgende theorie:

De consument laat zijn stemming volgens haar overigens ook beïnvloeden door kwesties die op andere krantenpagina’s staan, inclusief het weerbericht. Geijtenbeek: ‘De maand juli was minder zonnig. Alles heeft effect.’ Ze sluit zelfs niet dat de verrichtingen van het Nederlands elftal, dat op het EK voetbal in de kwartfinale kansloos verloor van Rusland, een negatieve impact hadden.

En zo kunnen de Geitenbreiers nog wekenlang voort op de economie pagina’s!

Slavenbestaan (3)

Steeds meer mensen in Nederland worden zwaar onderbetaald, terwijl ze werk doen waar anderen een normaal salaris mee verdienen. Vaak gaat het om mensen die lang werkloos zijn geweest. Als straf krijgen ze dan minder geld.

Hierdoor kunnen rijke mensen meer verdienen, en hoeven deze minder geld te betalen voor schoonmakers, broodjes, etc. Dat is fijn voor die rijke mensen.

Daklozen bijvoorbeeld, kunnen in Arnhem werken voor 1 euro per uur. In Nijmegen voor 20 euro per dag. In Utrecht hebben ze geluk, daar verdienen ze 2,85 euro per uur, daarvoor moeten ze schoonmaken.

Een Rotterdamse slaaf zegt in het blad Trouw vandaag het volgende: “Niets doen is niet goed. Dat is voor luie mensen”. Deze persoon heeft zich geheel laten hersenspoelen door zijn integratieassistent, loopbaancoach, of hoe al deze klootzakken ook mogen heten.

Het zal misschien in sommige gevallen positief zijn dat mensen gaan werken. Maar slavenwerk is nog steeds bij wet verboden. Waarom komt het dan steeds meer voor, en wordt het zelfs binnen het kabinet voorgesteld?

Harde Aanpak

Soms ben ik groot voorstander van de Harde Aanpak.

“Te weinig boetes voor niet-handsfree bellen“, was het bericht vanochtend in het nieuws

Ondanks dat er wat gecontroleerd wordt, zijn er nog steeds mongolen die in hun auto niet-handsfree bellen. Deze klootzakken veroorzaken elk jaar 45 doden en 600 zwaar gewonden. Ze zitten in hun autootje lekker te bellen, en zijn te gierig om een handsfree ding te kopen.

Ze gaan daar mee door omdat de sancties niet zwaar genoeg zijn.

Ik heb hiervoor de oplossing: zet op locaties naast autowegen grote metaalpersen. Zit er iemand in zijn auto te bellen, dan moet deze lul uitstappen. Autootje in de pers, KRRAAKK, huppekee, autootje weg. Lekker naar huis lopen.

Moet je eens zien hoe snel het is afgelopen met dat bellen in auto’s.

Belhuizen-angst

Zie je ergens belhuizen, dan gaat de buurt achteruit. Aldus de bestuurders van de grote steden. Vandaag in Trouw een artikel waarin de strijd wordt aangebonden met deze broeihaarden van overlast, tenminste, dat wil men ons doen geloven. Er gebeuren wel eens illegale zaken in en rond belhuizen. Dat is natuurlijk niet de bedoeling. Maar waarom moeten nu ineens alle belhuizen worden aangepakt, willen grote steden het liefst van deze onrusthaarden af en worden ze steeds strenger behandeld?

De volgende zin uit het artikel maakt dit duidelijk.

Voor buurtbewoners is een belhuis volgens gemeentelijke stukken ’overlastgevend’ vanwege bezoekers die rond de zaak blijven hangen.

Daar gaat het dus om: klagende buurtbewoners, omdat mensen uit die belhuizen wel eens op straat staan. Dat gaat natuurlijk alleen maar meer gebeuren, ook met cafees, want je mag nergens meer roken. Daar komt nog bij dat de bellers in belhuizen voornamelijk enge buitenlanders zijn, wat de situatie er natuurlijk helemaal levensbedreigend op maakt. Bestemmingsplannen worden u zelfs gewijzigd, om de belwinkels grondig uit te kunnen roeien.

Maar wat gebeurt er nu eigenlijk in die belhuizen, afgezien van illegale activiteiten die natuurlijk aangepakt moeten worden?

Een bezoeker die in het artikel aan het woord komt, zegt dat het een ontmoetingsplek is, waar mensen komen chatten, praten, emailen, bellen en relaxen.

En dat moet natuurlijk stevig worden aangepakt! Die mensen moeten zich aanpassen aan de Hollandse cultuur, en gezellig in hun huiskamers blijven, dan bezorgen ze minder overlast.

Bah, wat een kneuterigheid!

Het einde van de pub

“Helft Britse dorpen nu publoos”

Aldus een bericht vandaag in de krant. Dat hebben de christelijke heikneuters wereldwijd toch maar mooi bereikt: de eeuwenoude pubcultuur waar het Verenigd Koninkrijk beroemd om is, hebben ze dan eindelijk kapotgemaakt, met hun anti-rooklobby en de woekeraccijnzen die op bier geheven worden.

De eerste prioriteit bij deze strategie was het disciplineren van de bevolking: van een amorfe massa die braaf thuis voor de TV zit, valt weinig opstandigheid te vrezen. Plaatsen waar mensen ongedwongen bijeen kunnen komen moeten worden vernietigd, tenzij het gaat om recreatieparken voor gezinnetjes, winkelcentra en dergelijke.

De resterende pubs gaan het binge-drinken nu promoten, om toch nog wat te kunnen verdienen. Dat is dan weer goed nieuws.

Het ongelijk van rechts (2)

Ook in de gezondheidsindustrie heeft de verrechtsing rampzalige effecten. Vandaag in de Volkskrant Ruud Coolen van Brakel, directeur van het Instituut voor verantwoord medicijnengebruik, over de farmaceutische industrie:

Kernprobleem is de overmatige aandacht van de industrie voor marketing, denkt Coolen:

Het is altijd lastig om je geld te moeten verdienen over de rug van zieke mensen. Maar dat wordt erger wanneer blijkt dat twee keer zoveel geld wordt gestopt in marketing dan in de ontwikkeling van nieuwe medicijnen.’ Mede hierdoor blijft de pijplijn van nieuwe geneesmiddelen ‘akelig leeg’. Grote doorbraken worden niet verwacht en ondertussen willen de aandeelhouders waar voor hun geld. (VK)

Resumerend. De vrije markt in de geneesmiddelenindustrie: innovatie wordt beperkt door domme hebzucht, geld van mensen wordt verspild en komt in de verkeerde zakken terecht.

De verschrikkelijke Beelen (2)

Heden morgen maandag èn klote weer, dus al vloekend en tierend opgestaan. Snel de kranten erbij. Dagblad Trouw heeft een nieuwe columnist zie ik: godverdomme, het is die rukker van een Giel Beelen! Die gast terroriseert niet alleen radio en tv, maar verschijnt nu ook al met zijn rotkop in mijn krant! Wanneer wordt die klootzak eens getroffen door een zeldzaam virus of een blikseminslag – dit moet toch ooit een keer ophouden??

Ik kan het niet naleten enkele regels te lezen van zijn uiteraard volkomen nutteloze en oninteressante column. Zoals het een verwaande kwast betaamd, schrijft hij uiteraard over zichzelf.

“Bang voor de dood ben ik niet. Als het tijdens de opnamen van mijn programma een keer fout gaat, gaat het fout, dat is het risico“.

Beelen, ik heb een goed idee. Als jij nu eens als stunt voor je programma zonder parachute van de Euromast springt. Dan neem ik een kwartiertje vrij van mijn werk om dit prachtige moment te mogen aanschouwen. Zorg wel dat alles mooi gefilmd wordt, dan kunnen we nog lang van je stunt nagenieten. Ik zal dat in ieder geval zeker doen! Deze tip geef ik je geheel gratis, veel succes ermee!

Doem scenario

Er bestaan vele interessante theorieën over de ondergang van de menselijke beschaving. Een geheimzinnig virus, een komeet die op de aardbol knalt, een plotselinge ijstijd en meer spectaculaire mogelijkheden. Zelf ga ik uit van een veel eenvoudiger en minder spannend scenario: de mensheid, en met haar wellicht al het andere leven op aarde, zal omkomen in de door haarzelf geproduceerde hoeveelheid stront en vuil.

Vandaag beschrijft de Volkskrant een fenomeen dat in deze theorie past: in de Stille Oceaan heeft zich een gigantische brij van plastic troep gevormd, ter grote van een half continent. Het gaat om flesjes, zakken, milkshakebekers, rietjes, landbouwplastic en meer door mensen in de zee gedumpt afval. Sommige schattingen gaan uit van een grootte van twee keer de Verenigde Staten.

Vogels en vissen komen om doordat ze het plastic binnenkrijgen. Milieugevaarlijke stoffen kleven aan de vele miniscule stukjes waarin de plastic zee uiteenvalt. Uiteindelijk krijgen mensen die ook binnen. Niemand weet hoe de massa aan plastic opgeruimd kan worden.

De plastic industrie interesseert het geen zak. Verwacht wordt dat in de Atlantische Oceaan ook een dergelijk plastic reuze-eiland zal ontstaan.

Vroeger was ik voorstander van een eco-dictatuur maar inmiddels heb ik me neergelegd bij een doem scenario voor de mensheid: we gaan deze eeuw nog ten onder aan de collectief geproduceerde hoeveelheid stront, vuil, verontreiniging en afval.